فیلم مادر محمد و عبدالله فتحی رو دیدم که پس از اعدام پسرانش در پشت دیوار اوین هلهله می زد. این کلمات از ذهنم گذشتند:
هلهله پیچید
درهوای سکوت
در هق هق سیاه پوشان
آنان که می دانستند
امروز
برای دامادان دیروز
دروغی بیش نبود
امروز امروز
اما برای ما هنوز
حقیقتی بی واژه
امروز برای ما اما
حقیقت
هلهله ای بی واژه
در هوای خون...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر